บทนำ
เมาแล้วบอกรักแบบนี้ก็ได้เหรอวะ
ว่ากันว่ากินเด็กแล้วจะเป็นอมตะเห็นที่จะใช้ไม่ได้แล้วเพราะจะประสาทแดกตายอยู่ทุกวัน มีเมียสวยแถมรวยมันก็ดีแค่แม่คุณคนดีลดความดื้อลงแล้วเชื่อฟังผัวหน่อยไม่ได้รึไง
"เมาแล้วคิดถึงผัวรึไง!?"
"แล้วทำไมจะคิดถึงไม่ได้ละ อุตส่าห์ลงทุนแย่งมากว่าจะได้ จับนิดแตะหน่อยทำเป็นหวง!"
"แต่นั่นมันขอบกางเกง!"
"แต่น้องนุ่มตื่นแล้วนะ เรามา..."
"ถ้ายังไม่หยุดเดี๋ยวจะเอาให้ขาสั่นแล้วอย่ามาโวยวายทีหลังแล้วกัน!"
"โห้...น่ากลัวมากมั้ง!"
เรื่อง แพ้ทางเมียเด็ก
“มองอะไร?” เธอแต่งตัวแบบนี้เป็นเรื่องปรกติเพราะเธอขายเสื้อผ้าด้วยแหละเลยต้องคีบลุคบ้าง พี่เทพเองก็หล่อใช่ย่อย!!
“น่ารักดี พี่ว่าเราไปกันเถอะ” เขาเดินไปจับมือเธอแต่ว่า…
“ทำไมต้องจับมือด้วย?”
“เดี๋ยวหลง!” เขาก็แถไปเรื่อย
“หลงบ้าอะไรนี่มันบ้านหลิวนะไม่ใช่คอนเสิร์ตที่คนเยอะสักหน่อย” พี่เทพพูดอะไรออกมาทำเอาเธอแทบสำลักน้ำลาย
“หลงเด็กต่างหาก!” เทพหันกลับมาพูดด้วยสายตากรุ่มกริ่มฉีกยิ้มหล่อให้เธอ
บท 1
ภายในห้องนอนหรูแสนเงียบกริบไร้แสงแดดทะลุผ่านเข้ามาแม้ว่าเวลาในตอนนี้เก้าโมงเช้าแล้วก็ตาม คนบนเตียงที่นอนหลับสนิทก็ยังไม่ลืมตาตื่นขึ้นมาจากความเหนื่อยล้าตลอดทั้งคืน ผ้าม่านสีดำสนิทกันแสงสว่างเล็ดลอดเข้ามาได้เป็นอย่างดีสมราคา พื้นห้องเต็มไปด้วยเสื้อผ้าหลายชิ้นวางกระจัดกระจายเช่นเดียวกับถุงยางอนามัยหลังใช้งานแล้วถูกทิ้งไป
ร่างใหญ่กว่านอนคว้ำทับคนร่างบางกว่าที่นอนตะแคงหันหน้าหนีไปอีกทาง เนื้อตัวเปล่าเปลือยประดับไปด้วยรอยจูบสีแดงช้ำเป็นจ้ำประปราย รอยข่วนนูนแดงลากยาวไปทั้งแผ่นหลังถึงต้นคอจนเลือดซึมออกมา ข้อมือเล็กมีรอยช้ำจางๆต่างกับเรียวขาเต็มไปด้วยรอยฟันกัดใกล้ส่วนที่บวมช้ำจากการถูกกกระแทกกระทั้นสอดประสานในจังหวะรุนแรงเต็มไปด้วยมวลอารมณ์พลุ่กพล่านตลอดทั้งคืน
เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆเปิดออกด้วยความงัวเงียอย่างหนักขยับตัวเล็กน้อยเพื่อคลายเมื่อยล้าก่อนมองผู้หญิงข้างตัวที่เราบังเอิญเจอกันเมื่อคืนแต่ไม่คิดว่าจะจบที่นี่ได้เนื่องจากวันนี้เขาต้องไปดูตัวว่าที่เจ้าสาวในอนาคตที่พ่อเป็นคนหาให้เพราะทนพฤติกรรมเรื่องบนเตียงฉาวโฉ่ไม่ไหวเลยจะจับให้แต่งงานเพื่อให้เมียมากำราบอีกที
ใครจะบ้าแต่งงานตั้งแต่อายุยี่สิบเจ็ดว่ะ!
คอนโดหรูขนาดนี้ราคาน่าจะหลายสิบล้านนั่นก็แสดงว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน เขาใช้ความเงียบเอือมมือหยิบกระเป๋าใบสวยราคาหลักล้านที่มีอยู่แค่ไม่กี่ใบในประเทศขึ้นมาเพราะอยากจะรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นใครและนั่นทำให้รู้สึกตื่นทันทีเมื่อเห็นอายุ
พึ่งอายุสิบเก้าปีเมื่อวาน!!
"อื้ม...ทำไรอะ?"
"เปล่า"
"จะเอาเงินเหรอ? สักสองหมื่นพอไหมลีลาดีไม่เบาเลย"
"เธอ!"
"อะๆไม่ต้องบ่นเดี๋ยวให้เพิ่มอีกสักห้าพันแล้วไปอาบน้ำกลับไปได้แล้ว"
"พี่ไม่ได้ขายตัวนะเว้ย!"
"ก็เห็นอยู่ว่าแอบดูกระเป๋าฉันนี่! ไม่ต้องอายหรอกสมัยนี้คนขายกันออกเยอะแยะเอาไว้ถ้าเจอกันฉันจะไม่บอกใครหรอกว่าเรากินกันตลอดทั้งคืน แต่ถ้าฉันอยากขึ้นมาเนี่ยขอเบอร์หน่อยสิเผื่อจะดีลยาวๆ"
"ปรกติซื้อกินบ่อยรึไง?"
"ก็ไม่นะ แต่ถ้าชอบมากก็จะเอาให้ได้ว่าแต่ชื่ออะไรนะเมื่อคืนฟังไม่ชัดเลยอะ"
"มิเกล"
"ต่อจากนี้ไม่ต้องไปขายให้ใครแล้วนะถ้ามีอะไรติดต่อฉันได้เลย อ่อ...เรื่องเงินนะไม่ต้องคิดมากหรอกตัวแค่นี้เองฉันมีปัญญาเลี้ยงแค่...แรงอย่าตกก็พอ"
"เอ้า...สองหมื่นห้าน้อยไปเหรอ หรือว่าจะเป็นดาราเลยจะอัพค่าตัว?" น้ำเสียงใสบ่นเบาๆมองตามคนตัวสูงใหญ่หุ่นแซ่บซี๊ดลีลาเด็ดลุกจากเตียงเดินไปอาบน้ำด้วยท่าทีโมโหอย่างมากทั้งที่เธอพูดดีด้วยแล้วนะ เธอลุกขึ้นเดินด้วยขาที่อ่อนแรงไปเปิดตู้เซฟหยิบเอาเงินสดมายัดใส่กางเกงของเขาก่อนจะเดินไปออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอกด้วยเรื่องที่เครียดมาก
ปรกติแล้วเธอไม่ใช่คนจะหิ้วผู้ชายมาคอนโดบ่อยๆหรอกเพราะขี้เกียจจะมีปัญหาตามมาเกิดอีกฝ่ายไม่ยอมจบเพราะอยากจะอยู่ต่อในความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนและนั่นก็เคยเกิดขึ้นมาแล้วจนต้องย้ายมาอยู่ที่นี่แทน ปรกติเธอไม่ใช่คนติดเซ็กซ์หรือเป็นเด็กใจแตกบ้าผู้ชายแบบที่ใครหลายคนชอบด่าว่าหรอกแต่บางครั้งมันก็สนุกนะที่ได้ชิมอะไรใหม่ๆบ้างและอีกข้อคือเธอไม่เคยเชื่อมั่นในความรักเลยสักนิด
มันก็แค่คำโกหกเฉยๆหรอก!
ที่บ้านของเธอเป็นครอบครัวใหญ่มากพอสมควรแต่ว่าหาความรักไม่เจอเลยนี่สิ พ่อก็มีเมียใหม่ไม่ซ้ำหน้าหรือจะเรียกว่าพวกนางบำเรอก็ได้นะในขณะที่แม่ก็ใช่ย่อยเพราะเปลี่ยนผ้ชายไม่ซ้ำหน้าเช่นกัน เธอเฝ้ามองพ่อแม่มอบความรักให้พวกคนห่วยๆที่พยายามจะเข้ามาแทรกแซงครอบครัวให้ร้าวฉานแต่ก็ไม่เป็นผล พ่อแม่ไม่เคยมีปัญหาเรื่องนี้เพราะว่าไม่มีความรักเป็นพื้นฐานแต่อยู่ด้วยกันเพราะงานและมิตรภาพเท่านั้นเอง
ไม่รู้สิว่าเธอใช้ชีวิตอยู่ในครอบครัวที่เต็มไปด้วยความหรรษาแบบนั้นได้ไงตั้งหลายปีโดยที่ไม่ใช่เด็กมีปัญหาเลยสักนิดถึงจะไม่ค่อยได้รับความอบอุ่นเท่าไรนัก อาจจะเพราะว่าพ่อแม่ไม่มีลูกใหม่เลยมีแต่คนตามใจทุกอย่างมั้ง
เธอเห็นทุกอย่างตั้งแต่เด็กจนโตพอจะรู้จักความผิดถูกแต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาในเมื่อพวกเราน่ะถนัดสร้างภาพเป็นครอบครัวอบอุ่นจะตายไปเมื่อต่อหน้าคนอื่น
ภายนอกที่คนอื่นเห็นคือครอบครัวอบอุ่นสุดแสนจะเพอร์เฟคมากทั้งที่แท้จริงเต็มไปกลิ่นคาวโลกีย์และซ่อนทุกอย่างภายใต้รอยยิ้มปลอมๆเพียงเท่านี้ก็เรียบร้อยแล้ว
วันนี้ต้องขับรถหรูคันใหม่ไปคฤหาสน์เพราะจะมีการแนะนำให้ทุกคนรู้จักว่าที่เจ้าบ่าวของพี่เชอร์รี่ลูกสาวของลุงและคาดว่าจะหมั้นกันเลยในวันนี้
ความจริงก็ไม่ได้อยากไปนักหนาหรอกกับอีแค่คนจะมีผัวไม่รู้ว่าจะอวดอะไรมากมายขนาดนัดทุกคนมา เเต่ก็ได้ข่าวว่าเป็นลูกชายคนโตของมาเฟียตระกูลใหญ่มีฐานะสูสีกับตระกูลของเราและนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้คนทั้งคู่มาบรรจบกันทั้งที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน
เงินต่อเงินเรื่องนี้เธอเข้าใจดี!
บทล่าสุด
#113 บทที่ 113 แพ้ทางเมียเด็ก ( จบ )
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#112 บทที่ 112 แพ้ทางเมียเด็ก 112
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#111 บทที่ 111 แพ้ทางเมียเด็ก 111
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#110 บทที่ 110 แพ้ทางเมียเด็ก 110
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#109 บทที่ 109 แพ้ทางเมียเด็ก 109
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#108 บทที่ 108 แพ้ทางเมียเด็ก 108
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#107 บทที่ 107 แพ้ทางเมียเด็ก 107
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#106 บทที่ 106 แพ้ทางเมียเด็ก 106
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#105 บทที่ 105 แพ้ทางเมียเด็ก 105
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026#104 บทที่ 104 แพ้ทางเมียเด็ก 104
อัปเดตล่าสุด: 1/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













